Współczesne wieżowce
Do lat 30 XX wieku drapacze chmur zaczęły takie pojawiać się w Ameryce łacińskiej oraz azji. Zaraz po drugiej wojnie światowej Rosjanie planowali wybudować olbrzymi wieżowiec nazwany Wieże Stalina w Moskwie. Reszta europy też powoli zaczęła pozwalać na budowę wieżowców i ostatecznie przyjęły się one w Aftyce oraz Australii. Żadne miasto na świecie nie ma więcej niż wolno stojących wieżowców niż Nowy Jork, jednakże Hong Kong bardzo szybko się rozrasta i wielkie gospodarcze bum wymaga coraz więcej biur oraz miejsce mieszkalnego w tym rejonie. We wczesnych latach 1960s inżynier Fazlur Khan zdał sobie sprawę ,że surowa stalowa struktura zdominowała budowę drapaczy chmur, tak wiec przestała być metodą pasująca dla wszystkich budynków. Zaprojektował on innowacyjna konstrukcje opartą na tubie, która obniżała koszta i pozwalała na bardziej efektowne kształty. Pierwszy wieżowej wykonanym w tej technologii jest Sears Tower w Chicago.
